Logo UP
Strona główna Rozpocznij studia Dlaczego UP Aktualności Informacje Dla prasy Kontakt
Struktura Uczelni
Na skróty...
Galerie zdjęć i filmy o Uniwersytecie
Wirtualny Spacer po obiektach Uniwersytetu
Prof. dr hab. Adam Massalski - doktor honoris causa UP

Prof. dr hab. Adam Massalski
urodził się 7 czerwca 1942 r. w Kielcach. W 1965 r. ukończył studia na Wydziale Filozoficzno-Historycznym Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. W 1972 r. uzyskał stopień doktora, a w 1985 r. stopień doktora habilitowanego w zakresie historii. Tytuł profesora uzyskał w 2001 r., w 2003 r. został mianowany profesorem zwyczajnym Akademii Świętokrzyskiej (obecnie Uniwersytetu Humanistyczno-Przyrodniczego Jana Kochanowskiego) w Kielcach.

W latach 1965-1972 pracował w Wojewódzkim Archiwum Państwowym w Kielcach. W 1973 r. rozpoczął pracę w Wyższej Szkole Nauczycielskiej w Kielcach (potem Wyższej Szkole Pedagogicznej). W latach 1988-1996 kierował Instytutem Historii WSP. W latach 1990-1993 sprawował obowiązki prorektora, a w latach 1999-2005 rektora WSP (od 2000 r. Akademii Świętokrzyskiej).

Przedmiotem jego badań są zagadnienia dotyczące dziejów oświaty i nauki na ziemiach polskich w XIX i XX w., a także historia społeczna i regionalna. Autor licznych publikacji, m.in. Szkolnictwo średnie Kielc do roku 1862 (1983), Kielce w latach okupacji hitlerowskiej 1939-1945 (wspólnie z S. Meduckim, 1986), Słownik biograficzny. Nauczyciele szkół średnich rządowych męskich w Królestwie Polskim 1833-1862 (2007).

Od 1957 r. członek ZHP, od 2007 r. przewodniczący tej organizacji. Od 1965 r. należy do Polskiego Towarzystwa Historycznego, gdzie w latach 70. pełnił funkcję sekretarza i prezesa Oddziału Kieleckiego. Od 1968 r. członek Kieleckiego Towarzystwa Naukowego, od 1989 r. prezes Zarządu. Od 1990 r. przedstawiciel KTN w Radzie Towarzystw Naukowych przy Prezydium PAN. W latach 1991-2004 prezes Zarządu Wojewódzkiego (od 2000 r. - Regionalnego) Towarzystwa Wiedzy Powszechnej w Kielcach, równocześnie w latach 2001-2004 wiceprzewodniczący Zarządu Głównego, a w 2002 r. pełnił obowiązki prezesa Zarządu Głównego. Przez kilka kadencji był członkiem Okręgowej Komisji Badania Zbrodni Hitlerowskich w Kielcach. Od 1960 r. członek PTTK, przewodnik po Górach Świętokrzyskich I klasy. Od 2005 r. w Radzie Polskiej Organizacji Turystycznej.

W 2005 r. został wybrany senatorem RP VI kadencji - był zastępcą przewodniczącego Komisji Nauki i Edukacji oraz członkiem Komisji Kultury i Środków Przekazu. W 2007 r. ponownie wybrany do Senatu VII kadencji.

Wielokrotnie wyróżniany odznaczeniami państwowymi i resortowymi, m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, srebrnym i złotym Krzyżem Zasługi, Medalem Komisji Edukacji Narodowej.



LAUDACJA

Prof. dr hab. Adam Massalski
Doktor honoris causa Uniwersytetu Pedagogicznego


Magnificencjo,
Wysoki Senacie,
Czcigodny Panie Profesorze,
Drodzy Goście!

Jestem zaszczycony, a jednocześnie zakłopotany. Przypadł mi wielki honor wygłoszenia laudacji, mowy pochwalnej człowieka wielkiego formatu, wybitnego humanisty, wytrawnego historyka - Profesora Adama Massalskiego, któremu Uniwersytet Pedagogiczny im. Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie przyzna na dzisiejszej uroczystości najwyższe wyróżnienie jakie posiada - doktorat honoris causa.

Zakłopotany jestem dlatego, że trudno mi będzie w tym wystąpieniu, wobec ogromu materiału, przeprowadzić szczegółową charakterystykę rozległego i wielokierunkowego dorobku naukowego Profesora, ukazać różnorodne pasje i zainteresowania , przedstawić Jego nieprzeciętną osobowość. Łatwo mi będzie jednak dowieść, że tytuł ten jest w pełni zasłużony. Mam nadzieję, że pomogą mi w tym: osobista znajomość prof. Massalskiego oraz zebrane informacje, pogłębione znakomitymi recenzjami przygotowanymi przez prof. prof.: Ryszarda Szweda z Akademii im. Jana Długosza w Częstochowie i Jacka Chrobaczyńskiego z naszego Uniwersytetu.

W osobie prof. Adama Massalskiego widzimy twórcę, historyka, archiwistę, muzealnika, rektora uczelni, organizatora życia akademickiego, członka wielu towarzystw i organizacji propagujących naukę, działacza politycznego i społecznego, senatora Rzeczypospolitej Polskiej, harcerza, byłego sportowca, przewodnika turystycznego, nauczyciela nauczycieli i wychowawcę młodego pokolenia, a przede wszystkim niezwykłego człowieka, którego postawa moralna, przymioty serca i umysłu zasługują na najwyższy szacunek.

Urodził się 7 czerwca 1942 r. w Kielcach w rodzinie inteligenckiej, jako syn Tadeusza i Heleny z domu Lucas. Z domu rodzinnego wyniósł duchowe i ideologiczne wartości, takie jak: przyjaźń wobec ludzi i otoczenia oraz głęboki patriotyzm, którym pozostał wierny przez całe swoje młodzieńcze, a później dorosłe życie. Ojciec Tadeusz Feliks oraz stryjowie Zygmunt i Leon walczyli w Legionach Józefa Piłsudskiego. Stryj Zygmunt poległ w grudniu 1914 r., zaś ojciec z bratem Leonem walczyli w szeregach II Brygady do roku 1917. Ojciec brał potem udział w obronie Lwowa i wojnie polsko-bolszewickiej, otrzymując za swoje dokonania Krzyż Walecznych i Krzyż Niepodległości oraz wiele innych odznaczeń bojowych. Uczestniczył także w kampanii w 1939 r. Trzeci stryj Edmund, usunięty z gimnazjum w Kielcach za zorganizowanie w 1905 r. strajku szkolnego, po odbyciu studiów na Uniwersytecie Jagiellońskim był nauczycielem szkół średnich. Piastował również funkcje prezesa Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego w województwie kieleckim i Komendanta Chorągwi ZHP, był też redaktorem i współwydawcą "Gazety Kieleckiej", przewodniczącym Rady Miejskiej w Kielcach. Po II wojnie światowej został dyrektorem Muzeum Świętokrzyskiego i wieloletnim prezesem Kieleckiego Towarzystwa Naukowego. Tradycje i dokonania niepodległościowe, społecznikowskie i naukowe najbliższej rodziny musiały zaważyć i zaważyły na drodze życiowej prof. Massalskiego. W dużej mierze ukształtowały Jego postawę i świadomość oraz wpłynęły na kierunek drogi życiowej.

Po ukończeniu szkoły podstawowej ss. Nazaretanek w 1957 r. rozpoczął naukę w Liceum Ogólnokształcącym im. Stefana Żeromskiego w Kielcach, wyróżniającym się wówczas poziomem kształcenia. Już w pierwszej klasie liceum wstąpił do Związku Harcerstwa Polskiego, szybko uzyskując stopnie instruktorskie przewodnika i podharcmistrza. Harcerstwu pozostał wierny także po ukończeniu szkoły średniej, awansując na kolejne stopnie i funkcje kierownicze tej organizacji. W roku 1963 został harcmistrzem, w 1968 zorganizował w Kielcach "Błękitny Szczep Dzieci Gór", którego został komendantem, od 1971 r. przez wiele lat pełnił funkcję zastępcy Komendanta Hufca Kielce, członka Rady Chorągwi i członka Rady Naczelnej ZHP. Harcerstwo rozbudziło w prof. Massalskim zainteresowanie turystyką, sportem i nauczyło go już wtedy stosowania określonych metod wychowawczych i kierowania zespołami młodzieży.

W latach 1960-1965 Adam Massalski studiował historię na Wydziale Filozoficzno-Historycznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Tam, na seminarium wybitnego znawcy dziejów oświaty prof. Jana Hulewicza, przygotował pracę magisterską Uniwersytet Jagielloński wobec ustawy o szkołach akademickich Janusza Jędrzejewicza z roku 1933. Należał do wyróżniających się studentów i rozprawę obronił z wynikiem bardzo dobrym. Pasja pracy społecznej, rozbudzona już w szkole średniej, nie pozwoliła prof. Massalskiemu na przesiadywanie tylko w Bibliotece Jagiellońskiej i wertowanie naukowych dzieł. W czasie studiów pełnił funkcję przewodniczącego Rady Wydziału Filozoficzno-Historycznego ZSP i wiceprzewodniczącego Rady Uczelnianej tej, masowej wtedy, organizacji. Był też czynnym sportowcem, zawodnikiem drużyny piłki ręcznej AZS i prezesem Klubu Uczelnianego AZS na Uniwersytecie Jagiellońskim. Był wyróżniony nagrodą rektora za dobre wyniki w nauce i pucharem dla najlepszego studenta sportowca Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Po studiach powrócił mgr Adam Massalski do rodzinnych Kielc i zaczął pracować w Wojewódzkim Archiwum Państwowym. Tam, badając bogate zbiory akt i dokumentów, doskonalił warsztat historyka, poznawał tak ważną dziedzinę naszej profesji, jak praca ze źródłem. Szacunek do dokumentów widoczny jest we wszystkich Jego późniejszych pracach naukowych. Problematyce historii szkolnictwa i oświaty pozostał wierny, czego rezultatem była praca doktorska Szkolnictwo na Kielecczyźnie w latach okupacji 1939-1945, napisana pod kierunkiem prof. Jana Hulewicza. Po uzyskaniu w grudniu 1972 r. stopnia doktora na Wydziale Filozoficzno-Historycznym Uniwersytetu Jagiellońskiego podjął pracę w Wyższej Szkole Nauczycielskiej w Kielcach, od października 1973 r. przemianowanej na Wyższą Szkołę Pedagogiczną. Początkowo pracował tam jako adiunkt w Zakładzie (od 1975 r. - Instytucie) Historii, a od roku 1978 jako kierownik Zakładu Bibliotekoznawstwa i Informacji Naukowej. W 1980 r., pod opieką znakomitego uczonego rosyjskiego profesora Włodzimierza Djakowa, odbył staż, penetrując archiwalia Leningradu (Petersburga) i Moskwy. Dla historyka oświaty w Polsce w XIX i początkach XX w., badacza społeczeństwa w Królestwie Polskim w XIX w. - a takim był już wówczas dr Adam Massalski - archiwalia rosyjskie były kopalnią wiadomości. W olbrzymim zespole akt Ministerstwa Oświaty (Ministierstwa Narodnago Proswieszczenija), w części zawierającej akta Departamentu Oświaty z lat 1802-1917 zachowały się ankiety personalne zwierzchników i nauczycieli szkół średnich z terenu Okręgu Naukowego Warszawskiego oraz wiele innych cennych dokumentów. Znakomita rozprawa Szkolnictwo średnie Kielc do roku 1862 (wydana w Kielcach w 1983 r.), obok obfitego dorobku naukowego uzyskanego po doktoracie - stała się podstawą przewodu habilitacyjnego. Rozprawa ta - jak podkreślił prof. Jacek Chrobaczyński - jest "zarówno poznawczo, warsztatowo, jak i erudycyjnie niezwykle cenna i pożyteczna, nie tylko zresztą dla badań regionalnych, ale również szerszego spectrum poznania dziejów edukacyjnych i społecznych XIX w. w Polsce". Sięgają do niej nadal nie tylko historycy, pedagodzy, dydaktycy, ale także badacze dziejów społecznych. 7 czerwca 1984 r. odbyło się kolokwium habilitacyjne - tradycyjnie już w przypadku Adama Massalskiego - na Wydziale Filozoficzno-Historycznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Recenzentami byli znakomici uczeni profesorowie: Józef Miąso (PAN), Kamila Mrozowska (UJ), Eugenia Podgórska (UŁ) i Karol Poznański (UMCS).

Następstwem habilitacji była docentura uzyskana w maju w 1985 r., a po niej w listopadzie w 1990 r. stanowisko profesora nadzwyczajnego w Instytucie Historii WSP. Tytuł profesora otrzymał w listopadzie 2001 r., zaś w styczniu 2003 został mianowany profesorem zwyczajnym w przekształconej z Wyższej Szkoły Pedagogicznej - Akademii Świętokrzyskiej.

Profesor Adam Massalski należy do ścisłego grona uznanych badaczy dziejów oświaty i nauki w Polsce oraz historii Kielecczyzny XIX i XX w. Badawczo zajmuje się także historią społeczną i historią kultury, metodologią badań regionalnych, źródłoznawstwem, biografistyką, historią Kościoła oraz II wojny światowej. To bardzo szeroki zakres nauki, rzadko teraz - w dobie ścisłej specjalizacji - preferowany przez uczonych. Jego publikacje, w których wykorzystuje literaturę i metody badawcze z zakresu historii, socjologii, pedagogiki i psychologii cechuje rzetelna analiza faktów prowadząca do nowatorskich uogólnień. "Nauka jest jak niezmierne morze... Im więcej jej pijesz, tym bardziej jesteś spragniony" - to słowa Stefana Żeromskiego, tak bardzo pasujące do profesora Adama Massalskiego. W Jego dorobku znalazło się wiele monografii, rozpraw, artykułów oraz wydawnictw źródłowych, których nie sposób wymienić w tej laudacji. Przytoczę tylko kilka najważniejszych tytułów monografii napisanych przez Profesora: Szkoły średnie rządowe męskie na ziemi kielecko-radomskiej w latach 1833-1862 (Kielce 2001), Collegium Gostomianum. T.2. Szkoła średnia w Sandomierzu w latach 1773-1914 (Sandomierz 2002), Zwierzchnicy szkół średnich Królestwa Polskiego w latach 1833-1862 (Kielce 2004), Słownik Biograficzny. Nauczyciele szkół średnich rządowych męskich w Królestwie Polskim w latach 1833-1962 (Warszawa 2009), Kielce w latach okupacji hitlerowskiej 1939-1945 (Wrocław 1986). W tej ostatnio wymienionej monografii, napisanej wspólnie ze Stanisławem Meduckim, przygotował rozdziały dotyczące zagadnień demograficznych, administracyjnych, życia społecznego, kultury, oświaty i szkolnictwa wyższego. Wspólnie z prof. Zenonem Guldonem wydał też Historię Kielc do roku 1945 (Kielce 2000), w której sam napisał blisko trzysta stron. Wiele rozpraw i artykułów Profesora ukazało się na łamach prestiżowych czasopism krajowych i lokalnych - kieleckich. Popularyzował w nich historię Polski XIX i XX w., ze szczególnym uwzględnieniem regionu świętokrzyskiego.

Obraz dorobku naukowego prof. Adama Massalskiego nie jest kompletny. Wyliczanie wszystkich tematów i publikacji byłoby dla słuchaczy nużące. Wspomnę przynajmniej jeszcze o cyklu artykułów o charakterze biograficznym. Biografistyka to bardzo ważna dziedzina piśmiennictwa naukowego. Dzięki niej historia przestaje być anonimowym procesem. Oprócz wymienionego już autorskiego słownika nauczycieli szkół średnich Królestwa Polskiego, liczącego aż 560 stron, uznanego przez profesora Ryszarda Szweda za dzieło monumentalne, Profesor Massalski przygotował wiele życiorysów dla Polskiego Słownika Biograficznego, Słownika Biologów Polskich i Słownika Pedagogów Polskich. O wielu nauczycielach i pedagogach zamieszczał też informacje w innych swoich publikacjach.

A teraz trochę prywaty. Dzięki pracom prof. Massalskiego dowiedziałem się o Wincentym Smacznińskim, urodzonym w 1802 r., pochodzącym z mojego rodzinnego miasteczka Działoszyce, który objął obowiązki nauczyciela w Gimnazjum Wojewódzkim w Warszawie, następnie dyrektora gimnazjum w Piotrkowie Trybunalskim, a w końcu wizytatora generalnego i członka Rady Wychowania Publicznego.

Profesor Adam Massalski w harmonijny sposób potrafi łączyć pracę naukową z dydaktyką szkoły wyższej i kształceniem kadry naukowej. Nie każdy, nawet najwyższej klasy uczony, posiada taką umiejętność. Profesor jest erudytą, potrafi zaimponować studentom nie tylko swoją wiedzą, ale także bogactwem środków retorycznych. Grono Jego uczniów jest liczne. Na kierunkach historii, bibliotekoznawstwa i pedagogiki wypromował bowiem 250 magistrów. Jest także promotorem ponad 250 prac licencjackich z zakresu historii, historii wychowania i krajoznawstwa. Wypromował też 10 doktorów, uczestniczył jako recenzent w kilkunastu przewodach doktorskich, był też recenzentem prac habilitacyjnych. Sławił swoją Uczelnię i służył jej nie tylko jako uczony i nauczyciel akademicki. Od 1980 r. nieprzerwanie jest z wyboru członkiem Senatu WSP, potem Akademii Świętokrzyskiej, a obecnie Uniwersytetu Humanistyczno-Przyrodniczego Jana Kochanowskiego w Kielcach. W latach 1988-1996 pełnił funkcję dyrektora Instytutu Historii, w latach 1990-1993 sprawował obowiązki prorektora, a w 1999 r. został rektorem. Za Jego kadencji jako dyrektora Instytutu Historii wypromowano pierwszego doktora nauk humanistycznych w zakresie historii, znacznie zwiększyła się liczba samodzielnych pracowników nauki, nastąpił dynamiczny rozwój badań naukowych. Jako rektor sprawujący funkcję przez dwie kadencje zainicjował budowę kampusu akademickiego, powołał nowe kierunki studiów, znacznie powiększył kadrę naukowo-dydaktyczną uczelni. Profesor Massalski należy do nielicznej grupy rektorów, którzy w latach swojego urzędowania zajmowali się także badaniami naukowymi, publikowali prace, wydawali książki. To opinia Ryszarda Szweda, który sam był rektorem w uczelni częstochowskiej i wie, jak bardzo absorbująca jest to funkcja.

Działalność prof. Adama Massalskiego w dziedzinie organizacji oraz popularyzacji nauki wykracza poza macierzystą uczelnię i jej struktury. Od 1968 r. należy do skupiającego elity umysłowe Kieleckiego Towarzystwa Naukowego, w którym nieprzerwanie od 1989 r. sprawuje funkcję prezesa Zarządu. Wchodzi także w skład Rady Towarzystw Naukowych przy Prezydium PAN w Warszawie. Wiele czasu poświęca na pracę w Towarzystwie Wiedzy Powszechnej, pełniąc przez szereg lat funkcje prezesa Zarządu Wojewódzkiego, Zarządu Regionalnego, wiceprezesa Zarządu Głównego i krótko w 2002 r. prezesa całej organizacji. Przez kilka kadencji był członkiem Okręgowej Komisji Badania Zbrodni Hitlerowskich w Kielcach. Będąc znawcą zagadnień muzealnych, od 1993 r . przewodniczy komitetowi redakcyjnemu "Muzeum Szkolnego" - wkładki do "Wiadomości Historycznych". Jest też przewodniczącym Rady Muzealnej Muzeum Narodowego w Kielcach oraz Rady Muzeum Historii Kielc. Wymienione tutaj stanowiska, funkcje i przynależności do różnych naukowych i oświatowych organizacji wskazują, że Profesor nie jest uczonym gabinetowym i wiele czasu poświęca organizacji i popularyzacji nauki w swoim regionie, przez co wpływa na integrację całego miejscowego środowiska naukowego.

Przekonanie do pracy społecznej wyniósł Profesor - jak już wcześniej zaznaczyłem - z domu rodzinnego. Dlatego też nie mogło zabraknąć go w samorządzie miejskim Kielc, gdzie pełnił funkcję radnego. W czasie transformacji ustrojowej uczestniczył w pracach komitetu odbudowy sławnego w całej Polsce Pomnika Czwórki Legionowej, następnie kierował komitetem odbudowy Pomnika Niepodległości w Kielcach. W ostatnich latach działalność społeczno-polityczna prof. Massalskiego wykroczyła daleko poza województwo świętokrzyskie. To dla człowieka tak aktywnego społecznie naturalna kolej rzeczy. W wyniku wyborów do parlamentu został w 2005 r. senatorem RP VI kadencji i ponownie wybrany do Senatu w 2007 r. na VII kadencję. Należy do Klubu Parlamentarnego Prawa i Sprawiedliwości, nie będąc formalnie członkiem tej organizacji. Teraz obok rodzinnych Kielc, uniwersyteckiego Krakowa, rozpolitykowana Warszawa stanie się trzecim ważnym miastem w Jego życiu. Tam, jako członek Komisji Kultury i Środków Przekazu oraz zastępca przewodniczącego Komisji Nauki i Edukacji, stara się być użyteczny nie tylko dla środowisk reprezentujących naukę i kulturę, nie tylko dla Kielc i regionu świętokrzyskiego, ale dla całego kraju. Pamięta też o naszej Uczelni, czego dowodem jest udzielone wsparcie w czasie przekształcania jej w Uniwersytet Pedagogiczny. Dwa tysiące lat temu rzymski filozof Seneka stwierdził: Alteri vivas oportet, si vis tibi vivere - "Musisz żyć dla innych, jeżeli chcesz żyć z pożytkiem dla siebie". Myślę, że prof. Massalski przyjął tę sentencję jako obowiązującą w Jego życiu.

A teraz o pasjach Profesora. Jest ich dużo, ale najważniejsze dotyczą harcerstwa i turystyki. Z harcerstwem związał się - jak już wcześniej wspomniałem - w kieleckim liceum i pozostał mu wierny do dzisiaj. Uczestniczył jako delegat prawie we wszystkich zjazdach statutowych ZHP, był wybierany do Rady Naczelnej, współorganizował w 2001 r. Muzeum Harcerstwa przy Głównej Kwaterze ZHP, od 2004 roku jest przewodniczącym Rady Redakcyjnej Słownika Biograficznego Harcerstwa, a we wrześniu 2007 r. na Walnym Zjeździe ZHP został wybrany przewodniczącym tej organizacji.

Profesor Massalski jest miłośnikiem pięknej Ziemi Kieleckiej. Jest to kraina atrakcyjna turystycznie i bogata w miejsca upamiętnione przez wydarzenia historyczne. Ziemia Świętokrzyska i Ponidzie to teren działania i miejsce urodzenia wielu sławnych Polaków. Tu w klasztorze cysterskim w Jędrzejowie pisał swoją Kronikę biskup krakowski Wincenty Kadłubek, a z terenami nadnidziańskimi związany był najwybitniejszy średniowieczny historyk polski Jan Długosz. Spośród grona wielkich pisarzy przypomnieć można "ojca literatury polskiej" Mikołaja Reja, Wespazjana Kochowskiego, Adolfa Dygasińskiego oraz największego z nich Stefana Żeromskiego. Z tą ziemią związani byli także: ks. Stanisław Konarski, ks. Hugo Kołłątaj, ks. Stanisław Staszic, Aleksander Wielopolski i ksiądz-spiskowiec Piotr Ściegienny. Profesor Massalski przemierzył z plecakiem wiele szlaków i uczynił dużo dla ich promowania. Był bowiem inicjatorem opracowania i wytyczenia szlaków edukacyjnych, po których mogłaby wędrować młodzież szkolna, brał udział w szkoleniu przewodników. Mając uprawnienia przewodnika po Górach Świętokrzyskich I klasy, organizował rajdy piesze i narciarskie, szkolił i egzaminował innych przewodników. Związany od 1960 r. z PTTK, został w 2005 r. członkiem Rady Polskiej Organizacji Turystycznej podległej Ministrowi Sportu i Turystyki.

Profesor Adam Massalski jest ważną postacią w polskiej humanistyce. Udało mu się - co dla wielu uczonych stanowi wielką trudność - połączyć cechy doskonałego naukowca, dydaktyka, organizatora życia akademickiego i działacza polityczno-społecznego. Cieszy się szacunkiem i uznaniem środowiska akademickiego, w czym pomaga mu życzliwa postawa wobec ludzi oraz duże poczucie humoru. Wyróżniono już Profesora wieloma nagrodami i wysokimi odznaczeniami państwowymi, m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Do tych wyróżnień dołącza się dzisiaj nasz Uniwersytet, ofiarując to, co ma najcenniejszego: godność doktora honoris causa. Przyjęcie tego tytułu będzie także wielkim zaszczytem i wyróżnieniem dla naszej Uczelni.

prof. dr hab. Henryk W. Żaliński
Kraków, 11 maja 2009 r.

Przyciski Intranet Książka telefoniczna Poczta Radio Spektrum EN RU UA BiP Facebook GoldenLine YouTube Twitter

Projekty EFS
Przewody doktorskie
Konkursy
Konkurs o indeks
Copyright Uniwersytet Pedagogiczny ©